Νά την, έρχεται, φίδι μουλωχτό,
αδερφή του θανάτου,
ουράνιο σκότος!
Πού να ξεφύγω; Από
παντού μ’ αρπάχνει
το σιδερένιο
σφιχταγκάλιασμά της.
Πάρε με πια! Δεν
έχουν τελειωμό
τα βάσανά σας,
άνθρωποι καλοί —
καλοί στους
αλλουνούς, κακοί στον εαυτό σας!
Κώστας Βάρναλης
