Κάθε πρωὶ

Κάθε πρωὶ
Καταργοῦμε τὰ ὄνειρα
Χτίζουμε μὲ περίσκεψη τὰ λόγια
Τὰ ροῦχα μας εἶναι μιὰ φωλιὰ ἀπὸ σίδερο
Κάθε πρωὶ
Χαιρετᾶμε τοὺς χθεσινοὺς φίλους
Οἱ νύχτες μεγαλώνουν σὰν ἁρμόνικες
-Ἦχοι, καημοί, πεθαμένα φιλιά.
(Ἀσήμαντες ἀπαριθμήσεις
-Τίποτα, λέξεις μόνο γιὰ τοὺς ἄλλους.
Μὰ ποῦ τελειώνει ἡ μοναξιά;)

Μανόλης Αναγνωστάκης


(Picture: Expectations, Sir Lawrence Alma-Tadema)

She walks in beauty

She walks in beauty, like the night

Of cloudless climes and starry skies;

And all that's best of dark and bright

Meet in her aspect and her eyes:

Thus mellowed to that tender light

Which heaven to gaudy day denies.

One shade the more, one ray the less,

Had half impaired the nameless grace

Which waves in every raven tress,

Or softly lightens o'er her face;

Where thoughts serenely sweet express

How pure, how dear their dwelling-place.

And on that cheek, and o'er that brow,

So soft, so calm, yet eloquent,

The smiles that win, the tints that glow,

But tell of days in goodness spent,

A mind at peace with all below,

A heart whose love is innocent. Lord Byron (Picture: Mouth of Flower, Octavio Ocampo)

O Guardador de Rebanhos IV

Esta tarde a trovoada caiu

Pelas encostas do céu abaixo
Como um pedregulho enorme...
Como alguém que duma janela alta
Sacode uma toalha de mesa,
E as migalhas, por caírem todas juntas,
Fazem algum barulho ao cair,
A chuva chovia do céu
E enegreceu os caminhos ...

Quando os relâmpagos sacudiam o ar
E abanavam o espaço
Como uma grande cabeça que diz que não,
Não sei porquê — eu não tinha medo —
pus-me a rezar a Santa Bárbara
Como se eu fosse a velha tia de alguém...

Reality demands

Reality demands
we also state the following:
life goes on.
It does so near Cannae and Borodino,
at Kosovo Polje and Guernica.

There is a gas station
in a small plaza in Jericho,
and freshly painted
benches near Bila Hora.
Letters travel
between Pearl Harbor and Hastings,
a furniture truck passes
before the eyes of the lion of Cheronea,
and only an atmospheric front advances
towards the blossoming orchards near Verdun.

Capricho

Detrás de cada espejo
hay una estrella muerta
y un arco iris niño
que duerme.

Detrás de cada espejo
hay una calma eterna
y un nido de silencios
que no han volado.

El espejo es la momia
del manantial, se cierra,
como concha de luz,
por la noche.

El espejo
es la madre-rocío,
el libro que diseca
los crepúsculos, el eco hecho carne.

Federico García Lorca

Sie liebten sich beide...

Sie liebten sich beide,
doch keiner wollt' es dem andern gestehn;
sie sahen sich an so feindlich,
und wollten vor Liebe vergehn

Sie trennten sich endlich
und sah'n sich nur noch zuweilen im Traum;
sie waren längst gestorben
und wußten es selber kaum.

Heinrich Heine

Tu souffres tous les maux...

 Tu souffres tous les maux et tu ne fais que rire
                    De ton lâche destin ;
Tu ne sais pas pourquoi tu chantes sur ta lyre
                    Du soir jusqu’au matin.
 
Poète, un grave auteur dira que tu t’amuses
                    Sans trop d’utilité ;
Va, ne l’écoute point : Apollon et les Muses
                    Ont bien quelque beauté.
 
Laisse les uns mourir et vois les autres naître,
                    Les bons ou les méchants,
Puisque tout ici-bas ne survient que pour être
                    Un prétexte à tes chants.


Jean Moreas


Translation/Μετάφραση

Η μοίρα σου πάντα σκληρή, μα εσύ τη δυστυχία
περιφρονείς, αναγελάς,
μέσα στη θύελλα τέρπεσαι, μέσα στην τρικυμία
τη λύρα κρούεις, αντιπερνάς.

Ποιητή, οι άνθρωποι θα ’λεγαν πως είναι οι στίχοι σου ένα 
παιχνίδι μάταιο, παιδικό.
Μην το πιστεύεις. Έχουνε ο Απόλλωνας για σένα  
κι οι Μούσες έπαθλο ιερό.

Άφησε να γεννιούνται αυτού, κοίταξε εκεί να σβήνουν 
οι ενάρετοι και οι πονηροί,
αφού όλα γύρω γίνονται μονάχα για να δίνουν
στα ποιήματα σου μια αφορμή

Κ. Καρυωτάκης

(Picture: Edgar Degas, Marine, soleil couchant)